Με το όνομα του χωριού μας, όπως και να το δει κανείς, ένα θεματάκι υπάρχει... Μικρός, πριν καν πάω στο Δημοτικό, όταν είχα ξεκινήσει...

Απ' τα Γκμέικα!!


Με το όνομα του χωριού μας, όπως και να το δει κανείς, ένα θεματάκι υπάρχει...

Μικρός, πριν καν πάω στο Δημοτικό, όταν είχα ξεκινήσει να μαθαίνω να γράφω το όνομά μου ( Γ ι ώ ρ γ ο ς ), το νησί μου ( Σ ά μ ο ς ) κι όλα τα σχετικά, το χωριό μου το λέγανε και το γράφανε Κουμέϊκα και με κεφαλαία γράμματα ΚΟΥΜΕΪΚΑ.

Όταν πήγα σχολείο, το όνομα άλλαξε (και βέβαια δεν υπήρχε καμία περίπτωση να μας εξηγήσουν το "γιατί" εν μέσω ..."επαναστάσεως" το "εθνοσωτήριον" έτος 1969) σε Κουμαίϊκα ή ΚΟΥΜΑΙΪΚΑ.

Όταν πια επανήλθαν τα πράγματα σε φυσιολογικούς ρυθμούς, από το ΄74 και μετά, επανήλθε και το όνομα στην προτέρα μορφή.

Στα χρόνια που ακολούθησαν το τοπίο παρέμεινε θολό, με αποτέλεσμα ο καθένας να υιοθετεί και να χρησιμοποιεί όποιον τρόπο γραφής τον βόλευε...

Στην καθομιλουμένη πάντως, σε τοπικό επίπεδο και σε όλους τους καιρούς, όταν σε ρωτούσαν "Απού πού είσι συ πιδάκι μ' ;;" η αναμενόμενη απάντηση ήταν "Απ τα Γκμέικα, θεία"!!!


Από τα Γκουμέϊκα δηλαδή!!!

Έτσι όπως αναγράφεται το χωριό, στο χάρτη της Γερμανικής κατοχής (1941), που κρέμεται στο διπλανό γραφείο, στο χώρο που εργάζομαι.

Ο χάρτης απόμεινε στον τοίχο ενός σπιτιού στο Βαθύ, σπίτι που είχαν επιτάξει οι Γερμανοί κατακτητές και το χρησιμοποίησαν για τους επιτελικούς τους σκοπούς.


Αργότερα μεταφέρθηκε στην Αθήνα και τα τελευταία 10 χρόνια βρίσκεται στο διπλανό μου γραφείο.

Το εκπληκτικό του πράγματος , πέρα από την καταχώρηση του ονόματος τόσο κοντά στην τοπική διάλεκτο,  είναι η αποτύπωση όλων των γειτονικών περιοχών του χωριού, με απίστευτη ακρίβεια και λεπτομέρεια.

Περιοχές γεμάτες καλύβια, ξωκλήσια και κάθε λογής άλλη ανθρώπινη δραστηριότητα τότε.

"Ρεματέϊκα", "Γεωργαλέϊκα", "Μπρουζέϊκα', "Ζαμπετέϊκα", "Κανάλι", "Καμίνια", "Βελανιδιά", "Μπάλος" φυσικά, "Αγ. Ιωάννης", "Αγ. Αικατερίνη", "Αγ. Παντελεήμων", "Προφ. Ηλίας", "Αγ. Κιουρά ( Ματρόνα )" !!

Χάρτης κειμήλιο!
~*~
Ως γνωστόν, για την προέλευση του ονόματος υπάρχουν δύο εκδοχές :

Κατά τον Επ. Σταματιάδη, αλλά και τον Εμ. Κρητικίδη, το όνομα ( Κουμέϊκα ) το οφείλει στους πρώτους κατοίκους, που ήρθαν απ’ την Κύμη (Κούμη) της Εύβοιας και κατοίκησαν εδώ.

Ο Ν. Δημητρίου στη "Λαογραφία της Σάμου" υποστηρίζει, ότι είναι πιθανότερο το όνομα του χωριού ( Κουμαίϊκα ) να προέρχεται από το επώνυμο Κούμας, που υπάρχει στους γειτονικούς Σπαθαραίους.

Κουμέϊκα ή Κουμαίϊκα, δεν ξέρω ακόμα πιο είναι το σωστό.

Για ένα πράγμα όμως είμαι σίγουρος:

Όταν κάποια φορά με ρωτήσουν "Απού πού είσι συ πιδάκι μ' ;;" η σωστή απάντηση θα είναι μία : "Απ τα Γκμέικα, θεία!!!".




αυτα τα ειδατε;

4 σχόλια:

  1. ..μια απορία παρακαλώ..
    " ο κάτοικος των Γκμέικων πως λέγεται ; Γκμεώτς ή Γκμιώτς...."
    και ετέρα παρατήρησις : οι εταίροι μας οι Γερμανοί μεθοδικό και προβλεπτικοί όντες σε
    ολα τους,ειχαν καταγράψει λεπτομερώς την περιουσία που θα άφηναν στα παιδιά και
    στα εγγόνια τους,έτσι για να ξέρουν που ακριβώς βρίσκονται και τι τους γίνεται..
    Τα σέβη μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ου Γκμιώτς, ου Σκουριώτς, ου Πυργιώτς, ου Σπαθαριώτς κλπ (γενική πτώση: τ' Γκμιώτ, τ' Σκουριώτ, τ' Πυργιώτ, τ' Σπαθαριώτ ...)

      Αυτοί αγαπητέ όταν φτιάχνουν πλάνα, καβατζάρουν μπροστά έναν αιώνα τουλάχιστον, όχι σαν εμάς "ότι φάμε, ότι πιούμε κι ότι αρπάξει ο κ...ς μας" :)

      Το 'ξερα ότι αυτή η ανάρτηση θα σε "ξυπνήσει" !!!

      Φιλιά

      Διαγραφή
  2. Άκρως ενδιαφέρουσα ανάρτηση, ξάδερφε! Αυτή η ιδιαίτερη προφορά/διάλεκτος, όπως και στο δικό μας νησί, να κόβουν τις καταλήξεις των ονομάτων και γενικά των λέξεων δίνουν μια γλύκα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έχεις δίκιο ξάδερφε!!!

      Όλη η γλύκα της λαλιάς είναι σ' αυτά που μένουν και αναλαμβάνουν την "υποχρέωση" να προσδιορίζουν απόλυτα, ονόματα, τοπωνύμια και καταστάσεις :)
      Μια χαρά τα καταφέρνουν!!!

      Διαγραφή

Για λέγε...

Related Posts with Thumbnails