της Παναγιώτας Πανούσου Η σκάφη με τα άπλυτα στον ώμο, η ξύλινη πλύστρα με τις χαρακιές στο χέρι, πράσινο σαπούνι και αρκετή όρεξη. ...

Στα Πλυσταριά


της Παναγιώτας Πανούσου

Η σκάφη με τα άπλυτα στον ώμο, η ξύλινη πλύστρα με τις χαρακιές στο χέρι, πράσινο σαπούνι και αρκετή όρεξη.

Στα πλυσταριά συναντούσαμε αρκετές γυναίκες του χωριού.

Πρώτη σου δουλειά να βρεις ελεύθερη γούρνα και μάλιστα να είναι από τις μπροστινές που το νερό έτρεχε περισσότερο.

Βρέξιμο των ρούχων, σαπούνισμα, φούσκωμα, τρίψιμο ξανά καλό και μετά ξεβγάλματα.

Στύψιμο γερό για τα εφηβικά μας χέρια πολύ δύσκολο και μετά να φορτωθείς στη σκάφη τα βρεγμένα για το σπίτι.


Μα το πιο ενδιαφέρον ήταν οι γυναικείες κουβέντες, οι συμβουλές, το κουτσομπολιό, οι καβγάδες, μερικές φορές και τραγούδια.

Εμένα μου έκανε περισσότερο εντύπωση που όσες είχαν άρρωστο στην οικογένεια τους, έπρεπε να επιλέξουν τις τελευταίες γούρνες. Άγραφος νόμος απαράβατος.

Να μην πω για το κρύο νερό και την υγρή ατμόσφαιρα των πλυσταριών...

Κι όμως κάτι καλό μας άφησε κι αυτή η εμπειρία!




αυτα τα ειδατε;

3 σχόλια:

  1. Μα το πιο ενδιαφέρον ήταν οι γυναικείες κουβέντες, οι συμβουλές, το κουτσομπολιό, οι καβγάδες, μερικές φορές και τραγούδια.

    Εμένα μου έκανε περισσότερο εντύπωση που όσες είχαν άρρωστο στην οικογένεια τους, έπρεπε να επιλέξουν τις τελευταίες γούρνες. Άγραφος νόμος απαράβατος.

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ωραίες, ξεχασμένες εικόνες! Φαντάζεσαι τι θα γινόταν αν υπήρχαν τότε κινητά;
    Τι να γράψεις, τι να θυμηθείς...

    Καλημέρα, ξάδερφε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για λέγε...

Related Posts with Thumbnails