Στους κάτω δρόμους του χωριού, θέλει να πει ο ποιητής...
Πρωινό στην πλατεία.
Πού θα καθίσουμε; Το ερώτημα πιο παλιά ήταν πραγματικό. Με 6-8 καφενεία ανοιχτά, είχες πολλές επιλογές.
Τώρα έχουν μείνει δύο:
Το Μαράκι.

και το "δημόσιο".

Ουζάκι είχαμε πιει στο σπίτι κι έτσι συνεχίσαμε τη βόλτα προς τον Άγιο Νικόλαο.

Λίγο πιο πέρα από την πλατεία, κοντοστάθηκα.
Μερική απόψη του χωριού, μέσα από πορτοκαλιές, μανταρινιές, συκιές.

Απέναντι ακριβώς, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, εντυπωσιακά, παλιά σπίτια των Κουμεΐκων. Στη διασταύρωση της κατηφόρας -που οδηγεί στη γειτονιά μου προς τα πάνω, στην εκκλησία προς τα κάτω- με το δρόμο της πλατείας.
Το αρχοντικό του Σαράντου.

Στα σκαλοπάτια του έχουν βιώσει τις παιδικές και τις εφηβικές τους εμπειρίες, γενιές και γενιές κι έχουν αφήσει αποτυπώματα και αναμνήσεις.

Απέναντι ακριβώς, ένα από τα πιο χαρακτηριστικά, εντυπωσιακά, παλιά σπίτια των Κουμεΐκων. Στη διασταύρωση της κατηφόρας -που οδηγεί στη γειτονιά μου προς τα πάνω, στην εκκλησία προς τα κάτω- με το δρόμο της πλατείας.
Το αρχοντικό του Σαράντου.

Στα σκαλοπάτια του έχουν βιώσει τις παιδικές και τις εφηβικές τους εμπειρίες, γενιές και γενιές κι έχουν αφήσει αποτυπώματα και αναμνήσεις.
Η ιστορία συνεχίζεται μέχρι σήμερα ανελλιπώς!






Καιρό είχα να μπω στο Blog σου (o ελεύθερος χρόνος μου λιγοστός). Τώρα όμως πήρα μια γερή δόση από Σάμο και φτιάχτηκα για τα καλά. Μου άναψες φωτιές.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜήπως εγώ είχα λίγο καιρό να μπω;
ΑπάντησηΔιαγραφήΑποζημιώθηκα όμως από Κουμέϊκες ομορφιές
ΚΑΛΕΣ ΓΙΟΡΤΕΣ!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
εγώ πάλι, όλο κάπου εδώ γύρω βρίσκομαι :))
ΑπάντησηΔιαγραφήμ' αρέσουν τα Κουμέικα κι όταν αργείς να γράψεις ..γκρινιάζω
φιλιά
καλο βράδυ!
Καιρό είχα να μπω στο Blog σου (o ελεύθερος χρόνος μου λιγοστός). Τώρα όμως πήρα μια γερή δόση από Σάμο και φτιάχτηκα για τα καλά. Μου άναψες φωτιές.
ΑπάντησηΔιαγραφή